บทละครพูด เรื่อง เห็นแก่ลูกเป็นบทพระราชนิพนธ์เรื่องหนึ่งในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๖) ที่ทรงผูกเรื่องขึ้นด้วยพระองค์เอง โดยทรงใช้พระนามแฝงว่า “พระขรรค์เพชร”

     แม้ว่าบทละครพูดเรื่องนี้จะแต่งมากว่า ๙๐ ปีแล้วความรักอันยิ่งใหญ่ของบุพการีที่มีต่อบุตรของตนอันเป็นคุณธรรมสำคัญที่แสดงไว้ในเรื่องรวมไปถึงความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและความรักในศักดิ์ศรีที่แสดงไว้ปในเรื่องก็ล้วนเป็นสิ่งที่มีอยู่่ในมนุษย์ทุกผู้ทุกนาม ทุกชาติ ทุกภาษา และทุกยุคทุกสมัย